تبلیغات
- اخبار روز ،متون علمی و ادبی،دانلود،آموزش وبلاگ نویسی و .. - مطالب تیر 1393
ما ســــــــــــعی میكنیم بهترین هــــــــــــــــا را در این جـــــــــــا برایتــــــــان تــــــــدار ك ببینیم

-
-
تاریخ : شنبه 21 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی
ترک کردن کارتان می‌تواند یکی از استرس‌زاترین موقعیت‌ها در زندگی افراد باشد. شما سال‌ها به‌عنوان بخشی از یک سازمان کار کرده‌اید، بخش جدایی‌ناپذیری از فرهنگ یک اداره شده‌اید. برنامه روزانه شما، عادات شما و جزئیات کوچک زندگی روزمره شما مثل اینکه کی قهوه بخورید و کجا غذا بخورید، هیچ‌کدام از اینها را نمی‌توانید با خود به‌کار جدیدتان ببرید. پشت سر گذاشتن محیط آشنا و همکارانی که دوستشان داشته‌اید، بسیار سخت است.
ترک کردن پیوندهای شخصی گاه بسیار سخت است. شما نه تنها احتمالا با همکارتان پیوند شخصی دارید، بلکه مدت‌ها زمان صرف پرورش احساس همکاری یا همدلی با آنها کرده‌اید.  اما موقعیت‌هایی هستند که انسانی که به حرفه خود اهمیت می‌دهد ناگزیر از ترک آنها می‌شود.
ممکن است یک روز ناگهان دریابید که شغل شما شغلی مرده است یا محل کارتان بسیار نامناسب است یا اینکه تشخیص دهید که در یک جایگاه یا سمت دیگر بهتر عمل خواهید کرد. مواردی وجود دارد که به دلایل عاطفی یا روانی ناچارید کارتان را ترک کنید.
هرچند ترک کار پدیده‌ای تراژیک است ماندن ممکن است گاهی بسیار بدتر باشد. گاهی اوقات همه چیز روشن است و معلوم است که شما راهی جز ترک شغل تان ندارید؛ اما گاهی اوضاع پیچیده‌تر است. در ادامه پنج دلیل را بررسی می‌کنیم که ارزشش را دارند به‌خاطر آن شغلتان را تغییر دهید.

 می‌توانید دانش وسیع‌تری کسب کنید
حجم عظیمی از دانش را که در آغاز کارتان به‌دست آوردید. به‌خاطر بیاورید. ماه‌های نخست شروع هرکاری همچون یک دانشگاه است. شما دائما می‌آموزید. در یک دوره کوتاه و سریع چیزهای زیادی می‌آموزید و با محیط منطبق می‌شوید، سپس برای ماه‌های طولانی به تدریج چیزهای جدید دیگری را یاد می‌گیرید. اغلب این پروسه با دست یافتن به مهارت یا خبرگی به پایان می‌رسد.
اغلب مشاغل (به جز مشاغل پژوهشی یا اکادمیک) مشاغلی هستند که در آنها نقطه‌ای وجود دارد که یادگیری تا حد زیادی متوقف می‌شود و فرد به متخصص کار خود در سازمان خود بدل می‌شود.  اما آیا شما ظرفیت بیشتر از این را دارید؟ آیا دوست دارید در بیشتر از یک امر مهارت عملی یا نظری را به‌دست آورید و به متخصص بدل شوید؟ شما می‌توانید دانش شغلی خود را با تکرار این فرآیند از آغاز در سمت یا شغلی تازه افزایش دهید.
متخصصان امور کاری معتقدند که یک فرد در یک شغل معمولی به زمانی در حدود 3 سال برای دستیابی به تخصص و مهارت نیاز دارد. پس از این زمان یادگیری به شدت کاهش می‌یابد. تغییر شغل پس از این بازه زمانی می‌تواند هم چون عمل راه‌اندازی مجدد یک کامپیوتر باشد. امری که به شما این فرصت را می‌دهد تا رشد کنید و دوره پرسرعت جدیدی از یادگیری را تجربه کنید.

 می‌توانید درآمدتان را افزایش دهید
شغلی یکسان در دو شرکت متفاوت درآمدی یکسان ندارد. یافتن موقعیت شغلی یکسانی با مزایا و حقوق بیشتر در یک کمپانی دیگر می‌تواند دلیلی بسیار موجه برای تغییر شغل باشد. ممکن است شرکت کوچکی را پیدا کنید که ساعات کاری کمتری دارد؛ ولی وظایف بیشتری را بر دوش کارمندان اندک خود قرار داده است و حقوقی بیشتر نیز پرداخت می‌کند یا ممکن است شغلی مشابه شغل خود را در یک کمپانی بزرگ بیابید که به علت بازار وسیع‌تر و سود بیشترش بدون هرگونه تغییری در وظایف یا ساعت کار حقوق بیشتری پرداخت می‌کند.
از طرف دیگر مهارت‌های شما ممکن است در هر کمپانی ارزش متفاوتی داشته باشد. تصور کنید یک کارمند فروش هستید که آلمانی می‌داند؛ ولی در شرکتی کار می‌کند که فاقد هرگونه رابطه تجاری با آلمان است، با تغییر دادن کمپانی خود می‌توانید میان مهارت‌های مورد توجه سازمان و توانایی‌هایتان نوعی سازگاری ایجاد کنید. تغییر در فرصت‌ها و ارج نهادن‌ها و میزان حقوق متناسب با مهارت‌هایتان می‌تواند دلیل خوبی برای تغییر کار باشد.

 کار فعلی شما چالش برانگیز نیست
حتما از افراد بسیاری شنیده‌اید که به‌دنبال یک کار کم دردسر هستند، کاری با وظایف مشخص، آسان با سرعت اندک و غیر چالشی. اینها مشاغلی هستند که می‌توانید در خلال آنها تا می‌توانید چرت بزنید. البته همیشه مقداری کار وجود دارد که می‌توانید به نحوی تقسیمش کنید که مشغول به نظر برسید. آیا فکر می‌کنید این شغلی ایده‌آل است؟ نتایج تحقیقات پژوهشگران کار مساله متفاوتی را نشان می‌دهد. نتایج یک آزمون نشان می‌دهد که یک شغل کامل که می‌تواند سبب خوشبختی فرد شاغل شود باید چالش‌برانگیز باشد.
به نحوی که حداقل 20 درصد از زمان کاری فرد خارج از دایره آرامش باشد. 20 درصد ساعات استرس‌آلود و پرچالش می‌تواند هوشیاری، احساسات و خلاقیت شما را به صورت روزمره فعال کند؛ درحالی‌که یک شغل آسان شما را به یک معتاد اینترنتی، یک خواب‌آلود خسته یا کسی بدل می‌کند که فقط از بازی با موبایلش یا کشتن وقت لذت می‌برد. افرادی که مشاغل آسانی دارند به ندرت در هرم اجتماعی و اقتصادی ترقی می‌کنند، آنها برای به چنگ آوردن موقعیت‌ها ناآماده هستند. بنابراین اگر شغل‌تان برایتان به امری غیرچالشی بدل شده است، وقت آن است که ترکش کنید.

 محیط کاری‌تان با شما سازگار نیست
هر اداره‌ای فرهنگ و فضای خاص خود را دارد. در یک شرکت ممکن است به تدریج فضایی حاکم شود که مرکز تمام مکالمات رویدادهای ورزشی باشد. در این شرایط افراد می‌توانند از این موضوع استفاده کنند تا به هم متصل شوند و با هم سرگرم شوند؛ ولی وقتی فردی به این موضوع بی علاقه باشد برای همیشه نسبت به فضا فردی بیرونی باقی خواهد ماند و این مساله می‌تواند تاثیری بسیار منفی بر روحیه روزانه و عملکرد افراد داشته باشد.
اگر محیط کارتان باعث خلاقیت، شادی یا آسایش تان نیست ریشه آن را بیابید. تا حد ممکن سعی کنید مشترکات خود را با همکارانتان بیابید. در برخی محیط‌های کاری نیز نوعی رقابت مسموم و مخرب رواج دارد، تمامی موارد بالا بسیار غیرقابل تحمل هستند و در صورتی که محیط کاری شما این‌گونه است بهتر است گزینه تغییر را به‌صورت جدی در نظر بگیرید.

 تغییرات عمده‌ای در زندگی‌تان رخ داده است
تصور کنید ازدواج کرده‌اید و باید با همسرتان به شهر جدیدی بروید، در چنین شرایطی تغییر شغل تقریبا اجتناب‌ناپذیر است. تغییرات دیگری نیز ممکن است در زندگی‌تان رخ دهد، ممکن است بچه دار شده باشید و به وقت بیشتری برای کودک نیاز داشته باشید، شاید پدر و مادرتان بیمار شده باشند و شاید فقط بخواهید زمان بیشتری با خانواده‌تان باشید. کارمندان هوشیار همیشه رئیس خود را از پیش در جریان تغییرات زندگی خود می‌گذارند.
به این ترتیب دو طرف این فرصت را می‌یابند که با شرایط جدید منطبق شوند؛ اما همیشه مواردی وجود دارد که در آن رئیس‌تان از همکاری متقابل و همدلی با شرایط جدید شما اجتناب می‌کند و هیچ انعطافی نشان نمی‌دهد، این هم یکی از آن مواقعی است که بهتر است به تغییر شغل فکر کنید و دست از تخریب و روحیه‌تان از طریق اصطکاک با رئیس‌تان بردارید.






تاریخ : شنبه 21 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی
ارسال پست الکترونیک امروز به یکی از راه های رایج برقراری ارتباط بدل شده است، ارتباط هایی که دامنه آنها تنها محدود به روابط شخصی نیست، در بسیاری از مواقع به قراردادها و انجام کارهای شخصی مربوط می شود.

در چنین مواردی داشتن اعتماد به نفس و لحنی مطمئن نسبت به کاری که می خواهیم انجام دهیم اهمیت بسیاری دارد، اما به کار بردن در این پُست های الکترونیکی این پیام را به مخاطب می دهد که ما اعتماد کاملی به خود برای انجام کار را نداریم. لغاتی که شاید در نظر ما بی اهمیت باشد اما گاهی باعث می شود موقیعت های کاری به آسان از دست برود. اما نوشتار ما در پست های الکترونیک باید به چه نحو باشد تا نشان از اعتماد و اطمینان ما نسبت به کارمان باشد؟ از چه کلماتی باید بهره ببریم و از نوشتن چه لغاتی باید پرهیز کنیم؟

وب سایت تایم لیستی از 10 کلمه ه­ایی که نشان دهنده اعتماد به نفس پایین است و نباید آنها را در مرودات کاری به کار برد تهیه کرده است:

شاید
در استفاده از کلمه "شاید" احتیاط پیشه کنید، آیا شما واقعاً نسبت به آنچه می گویید مطمئن هستید؟ به این نکته دقت کنید که هیچ از شما انتظار انجام کارهای خارق العاده نداردف بنابراین به کار بردن چنین کلمه ای در مکالمات کاری این معنا را به ذهن متبادر می سازد که شما توانایی لازم برای انجام کار مربوطه را ندارید.

نمیدانم
از به کار بردن این لغت باید به جد جلوگیری کرد، هر کسی که در مقابل یک درخواست کاری یا قرار ملاقات کاری نمی دانم را به کار ببرد موجب ایجاد یک احساس منفی در طرف مقابل می شود. بنابراین تلاش کنید در گفتار خود قطعیت بیشتری داشته باشید، نمی­دانم نشان از شک و دودلی شما دارد.

معمولا
این واژه هم چون یک تیر عمل می کند و حاوی این پیام است که شما ویژگی های لازم برای انجام کار مورد نظر را ندارید. به کار بردن واژه "معولاً" باعث مخدوش و مخفی شدن بخشی ازواقعیت ها و توانایی های شما می شود.

شک دارم
استفاده از این لغت تنها در یک حالت بار منفی همراه با خود ندارد، آن هم در دادگاه و هنگام صحبت در مورد متهم به انجام جرمی است. بنابراین با صراحت تمام و مستقیم منظور خود را بیان کنید و تلاش کنید از نتیجه گیری خود در مورد هر بحثی دفاع کنید، بدون اینکه اندکی شک به دل خود راه دهید.

غیرممکن
مطمئن باشید که انسان های موفق هیچ گاه در مکالماتشان از غیرممکن استفاده نکره اند، با گفتن چنین کلمه ای مخاطب به سرعت اعتمادش را به شما از دست می دهد. بنابراین تلاش کنید به جای استفاده از واژه غیرممکن شرایط دشوار و موانع موجود در کار را توضیح دهید.

نگران هستم
طبیعی است که استرس های بی پایان زندگی آدمی را نسبت به انجام کارهای مختلفش قدری نگران می کند. اما زمانی که شما در پُست الکترونیکی خود از واژه "نگران هستم" استفاده می کنید، در واقع عدم اعتماد به نفس خود را نسبت به توانایی هایتان نسبت به انجام آن کار نشان می دهید. اگر نسبت به پذیرفتن کاری نگران هستید تنها نگرانی خود را ابراز کنید و تلاش کنید راه حلی بدون استفاده از واژه غیرممکن ارائه دهید.

تشویش دارم
توضیح احساس پریشانی و گیجی برای دیگران تنها موجب افزایش این احساس درون آدم می شود، بهتر است با پرسیدن سؤالات مختلف ابهامات خود را در رفع کنید. زیرا گفتن از تشویش درونی این احساس را به سایرین می دهد که شما حتی سر فصل موضوع مورد بحث را به خوبی درک نکرده اید یا اینکه موضوع برای شما گیج کننده و دشوار بوده است.

نیاز
همه ما نیازهایی در زندگی خود داریم،وقتی شما این نیازها را از طریق پست الکترونیکی برای دیگران مرتباً شرح می دهید شما را یک انسان نیازمند نشان می هد. از گفتن اینکه نیاز دارید تا کاری را انجام دهید و بیان احتیاج هایتان به صورت مستقیم جداً خودداری کنید.

احتمالا
برخی از ما عادت داریم تا آینده یک موقیعت شغلی یا یک پروژه را پیش بینی کنیم. زمانی که شما به فردی از نتیجه احتمالی کاری صحبت کنید در واقع عدم اطمینان خود را نسبت به توانایی ها و عدم شناخت کامل از ابعاد کار مورد نظر را نشان می دهید.

حیرت
باید نسبت به این مسأله آگاه باشید که به کار بردن چنین واژه ای به صورت مستقیم نشان از سرگشتگی و آشفته حالی شما دارد. هرچند قرار گرفتن در یک موقعیت جدید کاری می تواند با چنین احساسی همراه باشد اما بیان آن تنها منجر به از بین رفتن احساس اطمینان مدیر یا کارفرما به شما می شود.



تاریخ : شنبه 21 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی
توصیه می‌شود به جای استفاده از رژیم‌های غذایی نادرست، با مصرف سبزی‌ها، میوه‌ها، حبوبات و غلات سبوس‌دار مصرف فیبر خوراکی‌تان را افزایش دهید و رژیم غذایی سالم‌تری داشته باشید. هر چند اگر رژیم برای کنترل وزن علمی و تحت‌نظر فرد متخصص باشد، قطعا مصرف فیبر کافی یکی از مشخصات آن رژیم‌ است و باید جنبه‌های دیگر هم رعایت شود.
پ
تابستان از راه رسیده. سفر، مهمانی، دورهمی‌های شبانه خانوادگی و تا دیر وقت بیدار ماندن و البته به تبع همه اینها سورهای خوراکی گاه و بیگاه جزو لاینفکی از همه این موارد است…
بزرگ‌ترین نگرانی در چنین مواقعی گرفتار شدن در بند کیلوهای اضافی چربی است که با سرعت باور نکردنی روی هم انباشته می‌شوند و در نهایت هم به بلای جان افراد تبدیل خواهند شد. با این تفکر که چطور رژیم بگیریم و وزن کم کنیم و البته چطور عطای خوردن خوراکی‌های مورد علاقه‌مان را به لقایش ببخشیم، تابستان را به خودتان تلخ نکنید. شاید خیلی هم لازم نباشد سراغ برنامه‌های غذایی سفت و سخت بروید بلکه با صحیح خوردن این دغدغه عصر مدرن را به حداقل برسانید.
 
فیبر بخورید، نوش‌جانتان!
آیا می‌دانستید مصرف غذاهای فیبردار بدون رژیم‌های غذایی طاقت‌فرسا می‌تواند گام بلندی در راستای کنترل وزن باشد؟ نکته اینجاست که باید به تناسب فصل سراغ موادغذایی بروید که درصد بیشتری فیبر دارند. فیبر یعنی الیاف یا صمغ‌های گیاهی که به زبان خیلی ساده حجم معده شما را اشغال می‌کند و باعث ایجاد احساس سیری‌تان خواهد شد.

به این ترتیب اشتها بسته شده و در نتیجه پرخوری هم متوقف خواهد شد. همچنین، مصرف فیبر باعث تخلیه سریع‌تر موادغذایی مصرفی از جمله چربی‌ها می‌شود. تحقیقات منتشرشده در ژورنال موادغذایی نشان داده خوردن ۸ گرم فیبر به ازای هر ۱۰۰۰ کالری که به بدن می‌رسد می‌تواند موجبات کاهش وزن را فراهم آورد بنابراین اگر ۲۰۰۰ کالری مصرف می‌کنید بهتر است مقدار فیبر را به ۱۶ گرم برسانید.
 
بهتر است برای یک‌بار هم که شده این راه را امتحان کنید اگرچه قبل از آن باید برخی موادغذایی متناسب با فصل گرما را شناسایی کنید که فیبر کافی برای کمک به روند کاهش وزن شما داشته باشند. در این مطلب شما را راهنمایی می‌کنیم تا با اضافه کردن این موادغذایی تابستانی برای کاهش وزن خود راه آسان‌تری پیش بگیرید.
 
 موادغذایی تابستانی برای کاهش وزن
توت‌فرنگی، محبوب قلب‌ها!
خودتان قضاوت کنید. آیا یارای مقاومت در برابر یک سبد پر از توت‌فرنگی‌های خوش‌رنگ و لعاب را دارید؟ اگر پاسختان منفی است، بدانید جای هیچ نگرانی‌ای نیست چون توت‌فرنگی با بهره‌مندی از فیبر کافی برای کاهش وزن بسیار مناسب است.
 
یک فنجان توت‌فرنگی که هر کدام از وسط دو نیم شده باشند معادل ۳ گرم فیبر به بدن می‌رسانند. در عین حال با خوردن توت‌فرنگی روزانه می‌توانید بیشتر از آنچه تصور می‌کنید ویتامین C و البته آنتی‌اکسیدان به بدن برسانید به طوری که پوستی شاداب‌تر و البته جوان‌تر از سن واقعی‌تان خواهید داشت. پس بدانید توت‌فرنگی یکی از آن خوراکی‌های فیبردار تابستانی است که می‌تواند در عین خوشمزگی برای وزن کم کردن هم به کارتان بیاید.

کدوی سبز
اگر کدوی سبز دوست دارید که خوشبخت هستید! اما اگر دوست ندارید لطفا دنبال راهی باشید که بتوانید به این خوراکی تابستانی علاقه‌مند شوید چون با خوردن یک فنجان کدوی سبز پخته‌شده علاوه بر اینکه ۳ گرم فیبر به بدن می‌رسانید تنها ۳۰ کالری دریافت کرده‌اید که قطعا نمی‌تواند نگران‌کننده باشد.
اگر می‌خواهید درباره کدوی سبز بیشتر بدانید شاید برایتان جالب باشد که این خوراکی با بهره‌مندی از ۲ ماده فیتو شیمیایی به نام‌های لیتویین و زیاکسانتین که در چشم تجمع می‌کنند مانع ضعف تدریجی ماهیچه‌های چشمی به دلیل بالا رفتن سن خواهد شد. پس چه خوش?تان بیاید و چه بدتان، بهتر است برای کدو جایی در برنامه غذایی ثابت خود باز کنید.

ذرت، دردانه تابستانی
با مصرف یک فنجان ذرت شیرین پخته‌شده کالری زیادی به بدن می‌رسانید اما در عین حال میزان فیبری هم که دریافت می‌کنید نیز زیاد خواهد شد. شما با میل کردن یک فنجان ذرت پخته‌شده معادل ۱۷۷ کالری دریافت می‌کنید و این در حالی است که این مقدار ذرت ۵ گرم فیبر به بدن خواهد رساند.
ذرت به جز فیبر ویژگی‌های مشابه دیگری با کدوی سبز دارد. از جمله اینکه با برخورداری از ۲ ماده فیتوشیمیایی از سلامت چشمان شما محافظت خواهد کرد. این ماده خوراکی خوشمزه و پرطرفدار است. می‌توانید از آن در سالاد سبز هم استفاده کنید که اتفاقا این سالاد منبع غنی دیگری از فیبر است و استفاده از ذرت می‌تواند مقدار فیبرش را افزایش دهد.
 
تمشک، ترش خوشمزه
اگر می‌‌‌خواهید فیبر را در بالاترین میزان ممکن و البته از طریق طبیعی به بدن خود برسانید بهتر است مستقیم سراغ تمشک و هم‌ خانواده‌هایش بروید. می‌توانید در یک فنجان تمشک ۸ گرم فیبر پیدا کنید و البته نکته جالب توجه این است که کنار این ۸ گرم فیبر فقط ۶۴ کالری وجود دارد. در عین حال یکی دیگر از ویژگی‌های منحصر به فرد تمشک فیبر حلال آن است که باعث می‌شود کلسترول بد خون به شکل قابل‌توجهی کاهش پیدا کند.
 
فیبر چیست و به چه کاری می‌آید؟
قطعا تا به حال درباره فیبر زیاد خوانده وشنیده‌اید اما آیا می‌دانید دقیقا چیست؟ فیبر الیاف یا صمغ‌های گیاهی است. ۲ نوع فیبر در موادغذایی وجود دارد که هردو برای سلامت ضروری هستند؛ فیبرهایی که در آب حل می‌شوند که صمغ‌های گیاهی از این گروه هستند و فیبرهای غیر محلول در آب که الیاف گیاهی‌ای مانند الیاف ساقه کرفس از این نوع هستند.
 
نکته بعدی که بعد از شنیدن نام فیبر به ذهن می‌رسد این است که آیا واقعا این ماده خوراکی باعث کاهش وزن می‌شود؟ در واقع وزن ما نتیجه موازنه بین مقدار انرژی(کیلوکالری) مصرفی و دریافتی است. فیبر با کمک به کنترل اشتها و مقدار غذای دریافتی به دلیل حجم زیاد آن که معده را باز می‌کند و احساس سیری زودتر به فرد ‌دست می‌دهد می‌تواند در تنظیم مقدار مصرف انرژی موثر باشد.
در عین حال فیبرها به تخلیه سریع‌تر روده و خارج کردن بخشی از چربی‌ها و مواد مصرفی هم کمک می‌کنند. پس نقش اصلی آن کمک به کنترل وزن است و در صورت تاثیر بر مقدار کالری دریافتی می‌تواند در کاهش وزن هم موثر باشد.



تاریخ : شنبه 21 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی
در سندرم پاهای بی‌قرار فرد مبتلا در پاها و البته گاهی در دست‌ها و سایر اعضای بدن احساس ناخوشایندی دارد و برای اینکه احساس راحتی کند نیاز شدیدی به تکان دادن پاها پیدا می‌کند. این مشکل باعث بروز احساسات ناراحت‌کننده‌ای‌ مانند سوزن‌سوزن شدن، سوزش، خارش، کشیدگی و کوبیده شدن در پاها می‌شود. معمولاً این مشکلات با دراز کشیدن یا نشستن‌های طولانی مدت رخ می‌دهد و علائم مختلفی دارد. تغذیه‌ی مناسب در رفع این مشکل نیز تأثیر بسزایی دارد. نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهد که منیزیم یکی از عناصر تسکین‌دهنده‌ی سندرم پاهای بی‌قرار است. در این مطلب در مورد مواد غذایی مفید و مضر در این سندرم صحبت خواهیم کرد. لطفاً ما را همراهی کنید.

با این مواد غذایی قرار را به پاهای بی‌قرار برگردانید

مواد غذایی سرشار از آهن
بدن انسان برای حمل اکسیژن نیاز به آهن دارد. کمبود این ماده‌ی معدنی در رساندن اکسیژن به سلول‌های بدن اختلال ایجاد کرده و باعث خستگی و کسالت می‌شود. زمانی که میزان آهن در بدن ناکافی باشد می‌تواند به سندرم پاهای بی‌قرار و یا تشدید علائم آن منجر شود. اگر خدای نکرده به این بیماری دچار شده‌اید لازم است که برای تسکین علائم آن مواد غذایی سرشار از آهن مصرف کنید. بهترین منابع غذایی آهن در مواد غذایی حیوانی مانند گوشت قرمز، ماهی‌ها و گوشت پرندگان است. این مواد غذایی حاوی آهن هم هستند که به خوبی جذب بدن می‌شود. توجه داشته باشید که جگر مرغ، گوشت گاو و گوشت بوقلمون نیز سرشار از آهن هستند. از بین منابع غذایی گیاهی آهن می‌توان به لوبیاها، عدس، اسفناج و کشمش اشاره کرد. باید بدانید که بدن فقط 2 تا 20 درصد آهن موجود در این مواد غذایی را جذب می‌کند. در واقع جذب آهن مواد غذایی غیر حیوانی به اندازه‌ی مواد غذایی حیوانی نیست.

مواد غذایی سرشار از فولات
فولات را ویتامین B9 نیز می‌نامند. این ریزمغذی برای ساخت و حفظ سلول‌های جدید لازم و ضروری است. بدن ما برای ساخت گلبول‌های قرمز و پیشگیری از «آنمی» یا همان کم خونی نیاز به فولات دارد. افرادی که از کمبود ویتامین B9 رنج می‌برند بیشتر با علائم سندرم پاهای بی‌قرار مواجه می‌شوند. برای تسکین این علائم توصیه می‌کنیم مواد غذایی سرشار از فولات یا غنی‌شده با اسیدفولیک میل کنید. سبزیجات برگ سبزدار مانند اسفناج به طور طبیعی سرشار از اسیدفولیک هستند. همچنین باید بدانید که مرکبات، آب میوه‌ها و لوبیاها نیز حاوی این عنصر مغذی می‌باشند. توجه داشته باشید که برخی از غلات صبحانه، نان‌ها، برنج و همچنین پاستاها نیز به صورت غنی‌شده از فولات تولید می‌شوند. می‌توانید از این محصولات غذایی غنی‌شده نیز برای بالا بردن میزان اسیدفولیک بدنتان استفاده کنید.

مواد غذایی سرشار از منیزیم
منیزیم باعث تنظیم فشار و قند خون و همچنین تنظیم ضربان قلب می‌شود، استحکام استخوان‌ها را حفظ و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند و همچنین باعث بهبود عملکرد عضلات و عصب‌ها می‌شود. کمبود منیزیم می‌تواند باعث بروز حالت تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی و خستگی شود که این‌ها نیز می‌توانند به سرگیجه، احساس سوزش در پاها و همچنین انقباض و کرامپ‌های عضلانی منجر شوند. اگر به میزان کافی از این ماده‌ی معدنی دریافت نکنید بیشتر در معرض کرامپ‌های عضلانی و بی‌خوابی قرار خواهید داشت. به عقیده‌ی متخصصان کمبود منیزیم می‌تواند بدن را در معرض سندرم پاهای بی‌قرار دهد. درحالی‌که افزایش میزان منیزیم بدن در افرادی که به این مشکل مبتلا هستند می‌تواند نیاز شدید به تکان دادن پاها در شب را کاهش دهد.
در واقع مصرف میزان کافی مواد غذایی حاوی منیزیم می‌تواند علائم این مشکل را تا حد زیادی کاهش دهد. توجه داشته باشید که علاوه بر افزایش میزان مصرف مواد غذایی حاوی منیزیم باید از مصرف کافئین و الکل بپرهیزید و استرستان را کاهش دهید. برای جذب منیزیم بیشتر می‌توانید به اسفناج، سیب‌زمینی، لوبیاها و نخود اعتماد کنید. غلات کامل، جوانه‌ها نیز به تامین منیزیم بدن کمک می‌کنند. توجه داشته باشید که میزان نیاز روزانه‌ی ما به این ماده بین 310 تا 400 میلی‌گرم تخمین زده شده است.

برای قرار پاهای بی‌قرار از این‌ها بپرهیزید
همان طور که برخی از خوردنی می‌تواند به کاهش علائم این بیماری کمک کند برخی دیگر نیز می‌تواند باعث تشدید علائم آن شود. توجه داشته باشید که نوشیدنی‌های الکلی و کافئین می‌تواند باعث تشدید علائم بیماری‌تان شود. توصیه می‌کنیم که قبل از خواب از مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار بپرهیزید به خاطر اینکه خاصیت محرکی دارند و در خوابتان اختلال ایجاد خواهند کرد.

توجه داشته باشید که کافئین علاوه بر چای و قهوه به میزان زیادی در نوشیدنی‌های دیگری مانند نوشیدنی‌های انرژی‌زا، نوشابه‌ها و حتی شکلات‌ها نیز وجود دارد. اگر از داروهایی استفاده می‌کنید که حاوی کافئین هستند حتماً به پزشکتان اطلاع دهید. توجه داشته باشید که داروهای مسکن و ضد درد معمولاً حاوی کافئین هستند.

تأثیر اضافه‌وزن و چاقی در سندرم پاهای بی‌قرار
نتایج پژوهشی که در سال 2009 در مجله‌ی Neurology به چاپ رسیده است نشان می‌دهد که اضافه‌وزن و چاقی می‌تواند باعث افزایش خطر ابتلا به سندرم پاهای بی‌قرار شود. محققان معتقدند که کاهش میزان دوپامین در مغز می‌تواند باعث بروز این مشکل شود و از آنجایی که تعداد گیرنده‌های دوپامین در مغز افراد چاق معمولاً کم است بیشتر در معرض سندرم پاهای بی‌قرار هستند. محققان بعد از بررسی‌های لازم مشاهده کردند که 6.4 درصد خانم‌ها و 4.1 درصد آقایانی که از این مشکل رنج می‌برند شاخص توده‌ی بدنی بالایی دارند. البته محققان معتقدند که در این خصوص نیاز به بررسی‌های تکمیلی وجود دارد اما با این حال بر این عقیده هستند که داشتن وزن نرمال و همچنین خواب با کیفیت می‌تواند باعث ارتقای سلامت افراد شده و مشکلاتی مانند سندرم پاهای بی‌قرار را از آن‌ها دور کند.



تاریخ : شنبه 21 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی
بیشتر مشکلات گوارشی و اختلالات مربوط به دستگاه‌گوارش به دلیل رعایت نکردن رژیم غذایی سالم، پرخوری و افراط در بعضی گروه‌های غذایی و البته تحرک نداشتن اتفاق می‌افتد؛ یعنی اسهال مزمن، یبوست مزمن و مشکلات سوءهاضمه بدون زخم یا مشکلات روده‌تحریک‌پذیر که قسمتی از مشکلات قابل تقسیم‌بندی گوارشی هستند، طی ماه مبارک رمضان تشدید و علایم آن‌ها بد‌تر می‌شود ولی هیچ‌کدام ضرر عمده‌ای را متوجه فرد نمی‌کنند و باعث خون‌ریزی و… نمی‌شوند بنابراین از موارد منع روزه‌داری نیستند. اما برای مبتلایان به برخی بیماری‌های دیگر گوارشی روزه گرفتن ممنوع است:

مبتلایان به زخم‌معده:
زخم‌های فعال دستگاه گوارش شامل زخم معده و زخم اثنی‌عشر هستند. اگر به‌تازگی آندوسکوپی کرده‌اید و تشخیص زخم معده برایتان داده شده است، نباید روزه بگیرید.

مبتلایان به مشکل کبدی:
بیماران کبدی که تحت‌درمان هستند ولی علایم پیشرفته کبدی ندارند، برای مثال نارسایی ‌کبد یا سیروز کبدی پیش نیامده است، می‌توانند با نظر پزشک خود دارو‌هایشان را تنظیم کنند و روزه بگیرند اما اگر به نارسایی کبد یا مشکلات کبدی همراه با تورم بدن دچارند و تنظیم پروتئین بدن و دیگر فاکتورهای حیاتی آن‌ها از طریق دارو‌ها تحت کنترل درآمده است، هرگز نباید روزه بگیرند.

مبتلایان کولیت اولسروز:
کسانی که به بیماری‌ کولیت اولسروز یا کرون مبتلا هستند به دلیل تشدید مشکلات در اثر روزه‌داری بهتر است از روزه‌داری اجتناب کنند.

مبتلایان به یبوست:
کم‌آبی، یبوست مزمن را در کسانی که به این مشکل دچارند تشدید خواهد کرد. با وجود این، اگر تمایل دارید روزه بگیرید، برای جلوگیری از مشکل جدی‌تر، حجم مواد فیبری مانند میوه و سبزی‌ها را در وعده غذایی خود بیشتر کنید. تحرک داشته باشید و در طول شبانه‌روز ? تا ?? لیوان مایعات بنوشید. مصرف چایتان را کم کنید.

مبتلایان به سوءهاضمه:
از نظر علمی، روزه‌داری برای کسانی که سوءهاضمه دارند، جایز نیست و به‌طور قطع علامت‌های آن‌ها تشدید خواهد شد اما این تصمیم‌ به عهده شماست و امیدوارم با توصیه‌های ما موفق به روزه‌داری شوید. به طور معمول افراد زیادی علایم برگشت اسید، حالت ترش‌کردن، سوزش سردل و بدمزه شدن دهان را تا به حال تجربه کرده‌اند.

علایم این افراد در اثر خالی ماندن معده‌ و ترشح اسیدمعده، تشدید می‌شود ولی به‌هر حال تصمیم با شماست. اگر باوجود این علایم تمایل دارید روزه بگیرید، برای جلوگیری از این حالت‌های ناخوشایند باید پیش از مصرف سحری و افطاری داروهای خود را مصرف کنید و حجم وعده‌غذاییتان را کاهش دهید و پرخوری نکنید. از مصرف چای با حجم زیاد و به‌خصوص چای پررنگ و قهوه بپرهیزید. غذاهای کم‌چرب و کم‌ادویه، برای شما بسیار مناسب‌تر است.

دکتر عباسعلی محرابیان - فوق تخصص بیماریهای گوارش


تاریخ : شنبه 7 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی

برای صرفه جویی در زمان همیشه باید برنامه ریزی داشت. برنامه ریزی کمک میکند که نه تنها کارها را درست و به موقع انجام دهیم بلکه مسئولیتهای ما چندان با کمبود زمان مواجه نشود و در نهایت ما نتوانیم کارهای مان را درست و به موقع انجام دهیم.


مدیریت زمان یا صرفه جویی در زمان مخصوصا در محیط کاری بسیار اهمیت دارد چون در کار باید در یک زمان بندی مشخص حجم بالایی از وظایف و مسئولیت ها را رسیدگی کرد بنابراین صرفه جویی در زمان و داشتن یک برنامه ریزی خوب کمک میکند تا مدیریت زمان داشته باشیم و همچنین میتواند با 6 راهکار ساده بدست آید.


1 - هر روز برای روز بعد برنامه ریزی کنید
همیشه سعی کنید که کارها و برنامه ریزی هایی را که باید روز بعد انجام دهید را یک روز قبل پیش بینی کنید تا کارهای مهمتر را در ساعات اولیه به انجام برسانید.


2 - همیشه کارهای مهمتر را در اولویت قرار دهید
کارهایی مثل امور بانکی یا تماس و پیگیری هایی که برای مشتریان دارید یا مثلا جلسات و ملاقاتهای را که میخواهید تنظیم کنید در ساعات اولیه یک روز کاری انجام دهید.


3 - همیشه سعی کنید کارهایی را که بیشتر حوصله ی انجام دادن آن را دارید را در ساعات اولیه یک روز کاری انجام دهید
چون در ساعات پایانی روز خستگی و کسلی باعث کند شدن سرعت کار میشود و احتمالا بازدهی خوبی هم نخواهد داشت.


4 - کارهایی را که اهمیت کمتری دارند را به روزهایی که حجم کار کمتر است موکول کنید
مثلا برخی از وظایفی که باید در طول هفته انجام شود را به ترتیب اولویت دسته بندی کنید و مهمترین آنها را در اوایل هفته انجام دهید.


5 - زمان را کوتاه کنید و در کمترین زمان بیشترین کارهای کوچک را در کنار هم انجام دهید
سعی کنید که برای هر کاری بودجه بندی داشته باشید و سعی کنید که این بودجه بندی را رعایت کنید.


6 - برخی از کارمندان در ساعات اولیه چندان حوصله ی انجام وظایف و مسئولیت های شان را ندارند
برخی دیگر از کارمندان در ساعات پایانی روز فعال تر هستند بنابراین اگر در تیم کاری فعالیت میکنید دقت کنید که همه ی افراد مثل هم نیستند پس باید با هم برنامه ریزی کنید و سعی کنید که در ساعات کاری وظایف بیشتری را انجام دهید.

 


 




تاریخ : شنبه 7 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی

غدد چربی، وظیفه محافظت از مو را بر عهده دارد، اما گاهی به علت ترشح زیاد غدد، مو ظاهر چرب پیدا می کند. عوامل زیادی در چرب بودن مو نقش دارد که یکی از آن ها ارثی بودن است. بنابراین اگر مادر یا پدر، دارای موهای چرب است، احتمال چرب بودن موهای فرزندان وجود دارد. در زنان و دختران، نوسان هورمونی نقش مهمی در چربی یا خشکی موها ایفا می کند. اگر قاعدگی نامنظم دارید یا قرص ضد بارداری مصرف می کنید، هورمون ها کاهش و افزایش پیدا می کند و باعث چرب شدن مو می شود. عوامل دیگری نیز در این زمینه موثر است. هر چه مو نرم تر باشد، غدد چربی نیز بیشتر است.


درمان :
_ این گونه افراد باید به طور روزانه با شامپو مخصوص موهای چرب، موی خود را بشویند. مو باید به خوبی با آب شسته شود تا شامپو در موها باقی نماند. از طرفی نباید از نرم کننده استفاده شود زیرا نرم کننده لایه ای روی مو ایجاد می کند. از برس زدن زیاد مو نیز بپرهیزید زیرا برس زدن، غدد چربی را تحریک می کند و چربی در تمام مو پخش می شود.
پس از شامپو کردن، مو را با سرکه یا آب لیموی رقیق شده بشویید و در آخر با آب معمولی آب بکشید. کافی است ۲ قاشق غذاخوری سرکه سفید یا آب لیمو را با یک لیوان آب مخلوط کنید.


_ جوشانده جو : جوشانده جو که تأثیر خشک کننده دارد، باعث کاهش چربی مو می شود. پس از شامپو کردن، موها را با مخلوطی از آب جو و آب بشویید.


_ چای : چای حاوی اسید تانیک است و به عنوان منقبض کننده، چربی مو را کم می کند. هنگام حمام کردن، ابتدا موها را با چای بشویید و پس از چند دقیقه شامپو کنید.


_ ژل آلوئه ورا : یکی از بهترین درمان ها برای موهای چرب، ژل آلوئه ورا است. به کمی شامپو، یک قاشق غذاخوری آب لیمو و یک قاشق مرباخوری ژل آلوئه ورا اضافه کنید و در یخچال قرار دهید. این مخلوط به مدت یک هفته در یخچال می ماند. برای رفع چربی، موها را هر روز با این مخلوط بشویید.


_ زرده تخم مرغ : زرده تخم مرغ علاوه بر از بین بردن چربی مو باعث براقی آن نیز می شود. در ۲ عدد تخم مرغ هم زده، چند قطره آب لیمو بریزید و هم بزنید سپس به موهای مرطوب بمالید و بگذارید ۵ تا ۷ دقیقه بماند، بعد کاملاً با آب بشویید. هفته ای ۲ یا ۳ بار از این مخلوط استفاده کنید.


_  نعناع : برگ های نعناع نیز در از بین بردن چربی مو موثر است. یک مشت برگ نعناع و ۲ لیوان آب را به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بجوشانید و به شامپو اضافه کنید و به موها بمالید.


_ جو دوسر : از آن جا که این ماده غلیظ است، چربی پوست سر را به خود می کشد و خارش را نیز برطرف می کند. جودوسر پخته شده در آب را کنار بگذارید تا خنک شود سپس به پوست سر بمالید و بگذارید به مدت ۱۵ دقیقه بماند.


_ جوش شیرین : جوش شیرین نیز چربی مو را از بین می برد. ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری جوش شیرین را با یک لیتر آب مخلوط کنید و به موها بمالید و بگذارید ۲۰ دقیقه بماند سپس موها را بشویید.


_ رزماری : دمنوش رزماری را پس از شامپو کردن به موها اسپری کنید.





تاریخ : شنبه 7 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی

کاهش۴۰۰ کالری، آن هم فقط در ۶۰ دقیقه، آرزوی  دست یافتنی برای هر شخص سالم است. البته ما با نفس کشیدن و انجام کارهای نرمال روز مره  هم کالری کاهش می دهیم، ولی انجام  ورزشهای مناسب هر شخص، به انضمام داشتن  لحظاتی خوش، چیز دیگری است.این کار به زمان  یا وسایل خاصی احتیاج ندارد. لیست زیر، فعالیتهای آسانی هستند که شما می‌توانید هر روز برای کاهش ۴۰۰ کالری در ۶۰ دقیقه انجام دهید.
 
1 - پیاده روی
پیاده روی یکی از تمرینات پایه‌ای است که هرکس می‌تواند انجام دهد. با توجه به وزن، پیاده روی با میانگین سرعت ۷ کیلومتر در ساعت، ۴۰۰ کالری خواهد سوزاند. راه رفتن، نه فقط ورزشی مفید برای قلب است، بلکه تقریبا همه جا قابل انجام است، حتی می‌توانید آن را در کنار دوستانتان انجام دهید.
تنها چیزهایی که احتیاج دارید، یک دست لباس راحت و یک جفت کفش مناسب برای پیاده‌روی است. اگر وضعیت بدنی نسبتا خوبی دارید، می‌توانید در حین پیاده‌روی، با وزنه نیز تمرین کنید تا انرژی بیشتری مصرف کنید.


2 - تغییرات سبک زندگی
سوزاندن ۴۰۰ کالری در روز، به برنامه‌ی خاصی نیاز ندارد. کافی است وقتی به سوپر مارکت می‌روید، ماشینتان را دورتر پارک کنید. همچنین می‌توانید به جای آسانسور، از پله استفاده کنید یا هنگام استراحت، ده دقیقه از پله‌ها بالا و پایین بروید. درنهایت، انجام کارهای خانه مانند ساییدن کف بجای پاک کردن، یا جمع کردن برگها با چنگک بجای استفاده از دستگاه جمع کننده، می‌توانند حداقل ۴۰۰ کالری بسوزانند.

3 - رقصیدن
رقصیدن یکی از مفرح ترین فعالیتهای کالری سوز است که زحمتی برایتان ندارد. بسیاری از باشگاه‌های ورزشی و فضاهای اجتماعی کلاسهایی مانند زومبا، هیپ هاپ، و انواع کلاسهای رقص ورزشی را برگزار می کنند. وقتی می‌رقصید، کالری میسوزانید، بدون اینکه حوصله‌تان سر برود. حتی می‌توانید در خانه با موسیقی مورد علاقه‌تان یک ساعت برقصید تا حداقل ۴۰۰ کالری بسوزانید.

4 - تنیس
تنیس ورزش بی‌هوازی جذابی است که شما با همبازیتان در فضای آزاد به آن می‌پردازید .تنیس دونفره ۴۰۰ کالری در ساعت برای افراد با حداقل وزن ۸۰ کیلوگرم خواهد سوزاند. حتی می‌توانید با بازی تنیس تک نفره، ۴۰۰ کالری یا کمتر مصرف کنید: ۴۰ دقیقه برای فردی به وزن ۷۰ کیلوگرم کافی است.

5 - تمرینات مقاومتی
انجام یک ساعت تمرین مقاومتی بر روی عضلات بزرگ، نه تنها ۴۰۰ کالری می‌سوزاند، بلکه حتی در زمان استراحتتان نیز کالری سوزی شما حفظ خواهد شد.

6 - تمرینات اینتروال
اکثر برنامه‌های تمرینی اینتروال شدید، مخصوص افراد حرفه‌ای است، اما شما می‌توانید هر نوع تمرین بدنی را با توجه به اهداف و شرایط خودتان مدیریت کنید. مثلا، ۵ دقیقه شنا کنید، سپس ۵ دقیقه تمرینات کششی انجام دهید تا بدنتان سرد شود، و این چرخه را ۶ بار تکرار کنید.
یا ۵ دقیقه آهسته بدوید، سپس ۵ دقیقه پیاده‌روی کنید و شش بار این سیکل را تکرار کنید تا یک ساعت کامل شود. وقتی وضعیت بدنیتان بهتر شد، می‌توانید در مدت زمان کوتاه‌تری شدت فعالیت را بالا ببرید و همان میزان کالری را در زمان کمتری بسوزانید.





تاریخ : شنبه 7 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی

یک متخصص تغذیه گفت: مصرف نان سبوس دار و حبوبات در وعده سحری تا حد زیادی گرسنگی افراد در طول مدت روزه‌داری را کاهش می‌دهد.

دکتر یحیی پاسدار در آستانه ماه مبارک رمضان گفت: در ماه رمضان با توجه به اینکه فرد به مدت 17 تا 18 ساعت مجاز به استفاده از مواد غذایی نیست، برنامه غذایی اش باید طوری طراحی شود که بدن دچار آسیب تغذیه ای و یا کمبود مواد غذایی نشود. وی افزود: در همین راستا توصیه می شود از مواد غذایی مانند نان سبوس دار، میوه، سبزی، سالاد و حبوبات در وعده سحر استفاده شود.

پاسدار گفت: این مواد به آرامی قند خود را آزاد کرده که این امر موجب می شود فرد در طول مدت روزه داری کمتر احساس گرسنگی کند. این متخصص تغذیه افزود: همچنین مصرف سبزیجات و میوه تا حد زیادی می تواند مانع احساس تشنگی در فرد شده و آب بدن او را به میزان کافی تامین کند.

پاسدار به طولانی بودن مدت روزه داری در فصل گرما اشاره کرد و گفت: از آنجا که روزه داری در فصل گرما انجام می شود باید نوشیدن روزانه 8 تا 10 لیوان آب در زمان افطار تا سحر جدی گرفته شود. این متخصص تغذیه افزود: به هنگام افطار بهتر است از غذاها و مواد شیرین طبیعی مانند خرما و شیر استفاده شده و پس از گذشت 20 دقیقه تا نیم ساعت از افطار وعده شام صرف شود. به گفته وی، با توجه به اینکه دستگاه گوارش به مدت طولانی در طول روز در حال استراحت بوده، یکباره مصرف حجم زیادی از مواد غذایی موجب افزایش فشار بر دستگاه گوارش و در نتیجه ایجاد ناراحتی های گوارشی خواهد شد.

این متخصص تغذیه، وعده سحری را از اهمیت بسیاری در هنگام روزه گرفتن عنوان کرد و افزود: خوردن سحری علاوه بر خنثی کردن اسید معده که به دنبال صرف شام زیاد شده، موجب می شود تا طول مدت زیاد روزه داری آسیبی به دستگاه گوارش نرسد.

 




تاریخ : شنبه 7 تیر 1393
نویسنده : سعید ابدالی

بسیاری از افرادی که به فشارخون مبتلا هستند از وجود آن بی‌اطلاع‌اند. فشارخون بالا هیچ علامت یا نشانه‌ای ندارد ولی تاثیر زیادی بر عملکرد جنسی افراد می‌گذارد. از نظر علمی اگر فشارخون فردی بالاتر از 140 روی 90 میلی‌متر جیوه باشد مبتلا به فشارخون است. اگرچه اختلال در فعالیت جنسی اثر تهدیدکننده فوری در زندگی ندارد (مثل حمله قلبی)، ولی در درازمدت میزان رضایتمندی جنسی را به شدت تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. وجود برخی علایم می‌تواند نشان‌دهنده احتمال فشارخون باشد كه عبارتند از: درد سینه، نامنظمی ضربان قلب، سردرد، خونریزی از بینی، سرگیجه، اضطراب و بی‌قراری و تنگی نفس. در مواجهه با هریک از علایم فوق، لازم است از نظر فشارخون بررسی‌های لازم انجام شود.

میزان تاثیر فشارخون بالا بر عملکرد جنسی به شدت، مدت زمان ابتلا و دارویی که بیمار مصرف می‌کند بستگی دارد.

6 نكته مهم
در مورد رابطه فشارخون و عملکرد زناشویی در مردان 6 نکته بسیار مهم وجود دارد:

1. تعداد قابل‌ملاحظه‌ای از مردان مبتلا به فشارخون بالا دارای اختلال‌های جنسی هستند که کیفیت زندگی آنها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد، زیرا بسیاری از آقایان به دلیل شرم و حیا مشکل خود را نمی‌توانند با پزشک در میان بگذارند. معمولا مشکلات آنها یا درمان‌نشده است یا اینکه دست به دامن منابع نامعتبر مثل اینترنت و شبکه‌های ماهواره‌ای می‌زنند.

2. اختلال جنسی در بیماران فشارخونی ممکن است ناشی از مصرف دارو باشد و تغییر نوع دارو ممکن است مشکل بیمار را برطرف كند.

3. در درمان اختلال نعوظ، معمولا دارویی استفاده می‌شود كه باعث پایین‌آمدن فشارخون می‌شود، اگرچه این کاهش اندک است ولی در برخی بیماران به‌خصوص افراد مسن اگر مصرف این دارو همراه با داروهای ضدفشارخون باشد، ممکن است خطرآفرین باشد. با کاهش شدید فشارخون، جریان خون در مغز و قلب کاهش پیدا می‌كند و ممکن است سکته قلبی یا مغزی ایجاد شود.

4. برخی بیماران مبتلا به فشارخون جزو بیماران پرخطر به شمار می‌روند؛ بیمارانی که درمان نمی‌شوند، با وجود مصرف دارو فشارخون آنها کنترل‌‌شده نیست یا دارای فشارخون بدخیم (فشارخون بالاتر از 180 روی 120 میلی‌متر جیوه) هستند. در این گروه از بیماران برقراری رابطه زناشویی ممکن است خطرناک باشد به همین دلیل اینگونه مردان تا زمان درمان و کنترل مناسب فشارخون، باید نزدیکی را به تعویق بیندازند. خطر حوادث قلبی در این بیماران هنگام روابط زناشویی10برابر افراد عادی است.

5. بسیاری از بیماران دچار فشارخون، دارای بیماری عروق کرونری قلب یا نارسایی قلب نیز هستند و از داروهای با خاصیت نیتراتی مثل «نیتروکانتین» یا «نیتروگلیسرین» زیرزبانی استفاده می‌کنند. مصرف داروهای رایج برای درمان اختلال نعوظ مانند «سیلدنافیل» در این افراد مطلقا ممنوع است.

6. اختلال نعوظ در بیماران فشارخونی و دیابتی هشداری مبنی بر وجود احتمالی سایر اختلال‌های عروقی مثل گرفتگی عروق کرونر قلب است. امروزه توصیه می‌شود مردانی كه دچار اختلال نعوظ عروقی هستند، حتما از نظر سلامت عروق کرونر قلب نیز بررسی شوند.

عارضه جنسی فشارخون
ابتلا به فشارخون بالا با ناتوانی جنسی در ارتباط است. پدیده نعوظ در مردان، پدیده‌ای پیچیده و لازمه نعوظ طبیعی، هماهنگی سیستم هورمونی، عصبی، عروقی و روانی فرد است كه مهم‌ترین آنها سیستم عروقی است زیرا اگر میزان خون ورودی و خروجی از آلت تناسلی به مقدار طبیعی نباشد، باعث اختلال در نعوظ می‌شود. لازمه جریان خون طبیعی، داشتن عروق طبیعی است. ابتلا به 3 بیماری رابطه بسیار نزدیکی با اختلال نعوظ در مردان دارد؛ دیابت، بیماری قلبی - عروقی و فشارخون بالا.

آقایان مبتلا به ناتوانی جنسی در 44 درصد موارد دچار فشارخون، 79 درصد چاقی، 79 درصد LDL (چربی مضر) بالا، 23 درصد دیابت و 16 درصد سیگاری هستند. تمام موارد فوق عوامل خطرزا برای فشارخون بالا محسوب می‌شود. ابتلا به فشارخون بالا از طریق 4 مکانیسم باعث اختلال و کاهش جریان خون آلت تناسلی و در نتیجه ناتوانی جنسی یا اختلال در نعوظ می‌شود؛ تنگی و سفتی جدار عروق، افزایش فعالیت سیستم سمپاتیک بدن که منجر به انقباض عروق می‌شود، اختلال در پوشش داخلی عروق (آندوتلیوم) و کاهش میزان آزادشدن «نیتریک اکساید» یا NO این ماده عامل اصلی باز شدن و اتساع عروق آلت تناسلی است که باعث می‌شود خون در آلت تناسلی جریان پیدا کند. هر عاملی که باعث تنگی یا سفتی جدار شریان و عدم اتساع در آن شود باعث اختلال نعوظ عروقی می‌شود.

با گذشت زمان، فشارخون بالا باعث آسیب به پوشش داخلی عروق و تنگی و سفتی آن می‌شود که در اصطلاح به آن «تصلب شرایین» می‌گویند. با توجه به میزان تنگی و سفتی عروق، میزان جریان خون آلت تناسلی کاهش می‌یابد. برای ایجاد نعوظ کامل و طبیعی به غیر از جریان خون شریانی، خون واردشده به آلت تناسلی باید در این ناحیه بماند و خارج نشود. به عبارت دیگر باید خون در این ناحیه از بدن به دام بیفتد. هنگام ورود خون شریانی به آلت تناسلی، وریدها به جدار آلت تناسلی فشرده و مسدود می‌شوند و در نتیجه خون نمی‌تواند از آلت تناسلی خارج شود ولی اگر جدار ورید سفت شود، بسته نشدن آن باعث خروج خون ورودی از آلت تناسلی خواهد شد. اینگونه مردان بیمارانی هستند که پس از رسیدن به نعوظ به زودی آن را از دست می‌دهند یا به عبارت دیگر در نگه داشتن نعوظ مشکل دارند، اصطلاح علمی این بیماری اختلال نعوظ به دلیل نشت وریدی است، که یکی از بدترین انواع اختلال نعوظ است.

از دیگر مکانیسم‌هایی که باعث اختلال نعوظ در مردان فشارخونی می‌شود، تغییرات در آندوتلیوم عروق است. آندوتلیوم، لایه‌ای از سلول‌هاست که داخل عروق را مفروش می‌کند. یکی از وظایف آن ترشح ماده‌ای به نام «نیتریک اکساید» یا همان NO است که باعث اتساع عروق آلت تناسلی و منجر به نعوظ می‌شود. در بیماران مبتلا به فشارخون، ترشح «نیتریک اکساید» از آندوتلیوم عروق مختل و در حقیقت عروق به جای متسع شدن منقبض می‌شوند كه در نهایت باعث کاهش شدید جریان خون آلت تناسلی می‌شود. مردانی كه حتی یکبار نرسیدن به نعوظ را تجربه می‌كنند، دچار اضطراب می‌شوند. اگر مردی متوجه شود که هنگام رابطه زناشویی ناموفق خواهد بود، از برقراری رابطه اجتناب می‌کند و این مساله باعث به هم خوردن روابط بین زن و شوهر می‌شود. با افزایش هر چه بیشتر سطح فشارخون و مدت زمان ابتلا و غفلت از درمان یا درمان نامناسب، میزان عوارض جنسی بیشتر خواهد بود.

شدت در کاهش جریان خون رسیدن به نعوظ را در مردان دچار مشکل می‌كند و در مراحل پیشرفته غیرممکن. به دلیل تنگی و سفتی عروق ناشی از فشارخون بالا، میزان جریان خون واژن کاهش پیدا می‌كند و واژن خشک می‌شود. تشدید در خشکی واژن باعث کاهش میل و برانگیختگی جنسی در خانم‌ها و ایجاد اضطراب و مشکل در روابط زن و شوهر می‌شود.

فشارخون بالا از دو طریق عملکرد جنسی را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد؛ اثر مستقیم ناشی از فشارخون زیاد که در بالا شرح داده شد و دیگری اثر داروهایی که در درمان فشارخون به کار می‌روند. داروهایی كه برای درمان فشارخون بالا به کار می‌روند عملکرد جنسی را به‌شدت تحت‌تاثیر قرار می‌دهند، این موضوع بیشتر در مورد داروهای ضدفشارخون قدیمی صادق است.

داروهای مدر: داروهای مدر، داروهایی هستند که میزان ادرار را افزایش می‌دهند. ادرار مایعی است که از خون گرفته می‌شود و حجم خون کاهش می‌یابد با کاهش حجم خون میزان خون وارده به آلت‌تناسلی کاهش می‌یابد و نعوظ با مشکل همراه می‌شود. هرچند در موارد عادی اثر داروهای مدر مشهود نیست ولی در مردانی كه به دلیل فشارخون بالای طول‌کشیده، دارای تنگی و سفتی جدار عروق هستند ممکن است مختصری کاهش جریان خون به آلت تناسلی، مشکل‌ساز شود. داروهای مدر باعث تخلیه روی (Zinc) بدن می‌شوند. روی در تولید هورمون تستوسترون در مردان لازم است.

داروهای مهارکننده گیرنده‌های بتا در عروق: از مهم‌ترین داروهای مهارکننده پروپرانولول و آتنولول هستند. این داروها از طریق دو مکانیسم باعث اختلال نعوظ در مردان می‌شوند: اختلال در واکنش سیستم عصبی و گشاد شدن عروق آلت‌تناسلی برای وارد شدن خون در آن و ایجاد نعوظ. بیماران باید به این مساله توجه داشته باشند كه به هیچ‌وجه شخصا نباید نسبت به کاهش، قطع یا تعویض داروی ضدفشارخون اقدام كنند زیرا این اقدام بسیار خطرناک است و خطرهایی مانند خونریزی مغزی به همراه دارد. اگر مصرف داروها با عوارض همراه بود باید با پزشک معالج مشورت كنید.

داروهای فشارخونی كه عملکرد جنسی را کمتر تحت‌تاثیر قرار می‌دهند: مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین مانند کاپتوپریل و آنالاپریل. این گروه از داروها تاثیری بر عملکرد جنسی ندارند. مهارکننده‌های کانال‌های کلسیمی مانند آملودیپین، دیلتیازم، نیکاردیپین و نیفدیپین. این گروه داروها نیز تاثیری بر عملکرد جنسی ندارند. مهارکننده‌های گیرنده‌های آنژیوتانسین 2 مثل لوزارتان و والزارتان. این گروه از داروها بهترین از نظر تاثیر بر عملکرد جنسی هستند و باعث بهبود عملکرد جنسی می‌شوند. مهارکننده‌های گیرنده‌های آلفا مانند پرازوسین، ترازوسین، دوگزازوسین و تامسولوسین. این گروه از داروها باعث بهبود عملکرد جنسی می‌شوند.

برای کمک به پزشک برای انتخاب داروی مناسب باید هرگونه دارویی که استفاده می‌کنید حتی مکمل‌ها را به اطلاع پزشک معالج برسانید چون گاهی ترکیب چند دارو با یكدیگر نیز باعث اختلال جنسی می‌شود. لازم است ثابت شود اختلال جنسی ایجادشده ناشی از مصرف داروی ضدفشارخون است. در بعضی موارد با اجازه پزشک معالج می‌توان مصرف داروی به‌خصوصی را تا یک هفته قطع کرد تا اثر آن بر عملکرد جنسی مشخص شود. هنگام قطع مصرف دارو، روزانه باید چندبار فشارخون کنترل شود تا خطری بیمار را تهدید نکند. مردانی كه دچار فشارخون بالا و اختلال نعوظ هستند، باید مصرف هر نوع دارو برای درمان اختلال با اطلاع و مشورت پزشک باشد. درمان فشارخون بالا همیشه با دارو نیست در بسیاری از موارد با تغییر در سبک زندگی، فشارخون طبیعی می‌شود و بیمار نیز متحمل عوارض داروهای ضدفشارخون نخواهد بود. در این شرایط فرد باید مصرف هر نوع تنباکو (سیگار و قلیان) را متوقف کند، رژیم غذایی سالم داشته باشد، نمک مصرفی را کم كند، اضافه وزن خود را اصلاح كند، به‌طور مرتب فعالیت ورزشی داشته باشد، داروهایش را منظم بخورد.

متأسفانه 77 درصد بیماران فشارخونی داروهای خود را به‌طور منظم مصرف نمی‌کنند و عوارض خطیری مانند بروز خونریزی مغزی و سکته قلبی این بیماران را تهدید می‌کند. مصرف منظم داروهای ضدفشارخون ضروری است و هرگونه عارضه باید با پزشک معالج در میان گذاشته شود. داروهای ضدفشارخون جدید نه‌تنها اثر سوء بر عملکرد جنسی ندارند، بلکه در حقیقت عملکرد آن را نیز بهبود می‌بخشند مثل لوزارتان.


دکتر محمدرضا صفری‌نژاد، جراح و متخصص بیماری‌های کلیه و مجاری ادراری، عضو هیأت‌علمی دانشگاه

 




آخرین مطالب